Implantologia i jej zarys historyczny.

Implantologia i jej historia. Patrząc na historię ludzkości można stwierdzić, iż na każdym kroku człowiek próbował naśladować naturę. Problem utraty zębów i liczne próby zastępowania ich innymi materiałami znane były już w starożytnych kulturach Egipcjan, Chińczyków, Greków, Arabów i Indian.

Implantologia i jej pionierzyImplantologia i jej pionierzy

Pierwsze pisemne ślady na temat, jakim jest implantologia sięgają X wieku i zostały sporządzone przez arabskiego lekarza Albucaisisa de Condue, w Europie obserwacje nad przeszczepianiem zębów prowadził w XVIII wieku Pierre Fauchard i Johan Hunter. Pierwsze naukowo opisane próby zastosowania obcych materiałów w nowożytnej implantologii należy przypisać Greenfieldowi, który w 1901 roku zastosował cylindryczne lub stożkowe kratownice z irydoplatyny.

Jednak współczesna implantologia narodziła się w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych ubiegłego wieku w Szwecji, podczas eksperymentów prowadzonych przez profesora Per-Ingvara Branemarka i jego współpracowników. Odkrycia tego dokonano, jak to często bywa, całkiem przypadkowo.

Branemark był lekarzem ortopedą, który interesował się mikrokrążeniem krwi w kościach oraz procesami gojenia się ran. Zjawiska te badał przy życiowo, za pomocą urządzenia optycznego umieszczanego chirurgicznie w kości królika.

Metoda ta nie była niczym nowym, ponieważ podobnych mikroskopów używało wielu innych badaczy. Co jednak było istotne? Kiedy tylko komora obserwacyjna była wykonana z tytanu i umieszczona w kości w sposób możliwie bez urazowy to kość bardzo silnie przywierała do powierzchni tytanowej. Nie obserwowano tego zjawiska w przypadku innych metali.

Żywa kość zrastała się z powierzchnią metalową konstrukcji w takim stopniu, jaki do tego czasu uważano za niemożliwy. Profesor Branemark nazwał ten proces zrostu osteointegracją. Jednocześnie zrozumiał, jak ogromne znaczenie może mieć ten mechanizm łączenia się elementów tytanowych z kością, nie tylko dla implantów ortopedycznych, ale również dentystycznych. W kolejnych latach poświęcił się bardziej wnikliwym badaniom tego interesującego zjawiska.

źródło: klinikaimplantologiczna.pl

Chirurgiczne wydłużenie korony

Chirurgiczne wydłużenie korony ze względów estetycznych ogranicza się z reguły do powierzchni policzkowej. W przypadku pojedynczych zębów zakres resekcji uzależniony jest od przebiegu dziąseł w obszarze zębów sąsiednich. Jeżeli jednak zachodzi potrzeba wydłużenia koron wszystkich czterech górnych zębów siecznych, linię orientacyjną, stanowi najwyższy punkt dziąsła otaczającego górny kieł.Chirurgiczne wydłużenie korony

Po wykonaniu cięcia wzdłuż brzegu dziąsła i w obszarze rowka otrzymuje się płat sluzówkowo-okostnowy oraz wolny zębodół. W zależności od wymaganego przedłużenia korony następuje resekcja zębodołu mająca na celu stworzenie 3 mm odległości pomiędzy zębodołem a krawędzią zaplanowanej korony. Następnie płat umieszcza się w pozycji pierwotnej lub przesuwa dowierzchołkowo i stabilizuje go przy użyciu szwów.

Istniejące dane na temat długotrwałej stabilności poziomu dziąseł uzyskanego bezpośrednio po zabiegu są częściowo kontrowersyjne. Podczas gdy Bragger donoszą, ze w 85% przypadków poziom dziąseł po 6 miesiącach po zabiegu pozostawał stabilny (1 mm), Pontoreiro i Carnevale stwierdzili po 1 roku od operacji, że brzeg dziąsłowy przesunął się dokoronowo o około 3 mm, a ruch ten rozpoczął się juz w miesiąc po przeprowadzeniu zabiegu. Przypuszcza się że to ponowne dokoronowe przemieszczenie brzegu dziąsła zależy między innymi również od biotypu, ponieważ fenomen ten zaobserwowano szczególnie w przypadku pacjentów o grubych dziąsłach, przebiegających w kształcie płaskiej girlandy.

Analizując te dane można stwierdzić, że chirurgiczne wydłużenie korony w obszarach o małym znaczeniu estetycznym należy dokonywać większych recesji. W miarę możliwości należy również odczekać z wykonaniem ostatecznego uzupełnienia protetycznego, jeżeli to możliwe – nawet do 6 miesięcy post operationem. Warunkiem jest oczywiście wykonanie odpowiedniego uzupełnienia tymczasowego.

Wykonanie tego zabiegu, jeszcze przed okoronowaniem zęba, może być wskazane z przyczyn funkcjonalnych lub estetycznych. Takie funkcjonalne postępowanie przeprowadza się w przypadku:

  • krótkich koron klinicznych, wynikających z anatomii zębów,
  • utraty tkanek twardych zęba w wyniku próchnicy, urazu, abrazji,
  • poddziąsłowego położenia krawędzi koron wymagających odnowienia,
  • umiejscowionej poddziąsłowo próchnicy korzeniowej,

Źródło: Quintessence Periodontologia-lmplanty 4/2004

Korony protetyczne i ich rodzaje

Korony protetyczne i ich rodzajeKorony protetyczne są stosowane w przypadkach, w których nie ma innej możliwości trwałej odbudowy korony zęba. Korony protetyczne są najlepszym rozwiązaniem aby poprawić funkcjonalność i estetykę zęba lub odbudować brakującą część koronową na własnym korzeniu lub implancie.

Zęby składają się z korzenia oraz korony. Korona jest częścią zęba którą widzimy w ustach, a tym samym od niej zależy nasza zdolność do przeżuwania pokarmów, oraz co bardzo ważne – od korony zęba zależy także nasz piękny uśmiech. Jeżeli nasz naturalny ząb uległ w znacznym stopniu zniszczeniu i nie ma możliwości odbudowy przez plombę, jedynym rozwiązaniem może być wykonanie korony protetycznej. Korony protetyczne wykorzystywane są także do leczenia implantologicznego, gdyż sam implant odtwarza korzeń, a za funkcjonalność i estetykę odpowiada korona protetyczna. Chirurgia implantologiczna sposobem na otworzenie korzenia zęba Chirurgia implantologiczna polega na wszczepieniu tytanowego implantu w miejscu po utraconym zębie i korzeniu. Implant ten spełnia funkcję korzenia zęba i jest podstawą do nowej obudowy sztucznego zęba (korony protetycznej).

Z czego są zrobione korony protetyczne?

Korony i mosty protetyczne mogą być wykonane z różnych materiałów. Akryl i kompozyty stosuje się do wykonania koron tymczasowych. Docelowe korony mogą być wykonane z metalu, z porcelany na podbudowie metalowej lub mogą być pełnoceramiczne.

Korony metalowe – były stosowane przez wiele lat ze względu na ich trwałość i wytrzymałość. We spółczesnym leczeniu korony metalowe stosowane są bardzo rzadko ze względu na nienajlepszą estetykę.

Korony porcelanowe na podbudowie metalowej (ze stali lub złota) – dzięki połączeniu porcelany która odznacza się wysoką estetyką i metalu odpowiadającego za trwałość i wytrzymałość, korony te są bardzo popularnymi uzupełnieniami we współczesnej protetyce. Jako podstawę koron porcelanowych wykorzystywane są stopy stali o specjalnym składzie, bezpieczne dla organizmu i charakteryzujące sie bardzo dużą wytrzymałością. Korony porcelanowe na metalu mogą być wykonywane na całej długości szczęki, jednak aby uzyskać najlepszą estetykę w przednim odcinku proponuje się korony pełnoceramiczne.

Korony pełnoceramiczne – wyróżniają się najlepszą estetyką a dzięki podbudowie z tlenku cyrkonu wytrzymałością mechaniczną i trwałością nie ustępują koronom na podbudowie stalowej. Można je stosować zarówno z przodu jak i z boku.

Jaki typ korony powinienem wybrać?

Najwyższą estetyką wyróżniają się korony pełnoceramiczne na podbudowie cyrkonowej, niestety są one droższe od koron porcelanowych na stali ze względu na materiały i technologię w której są wykonywane. W związku z tym pacjenci często decydują się na korony porcelanowe na stali w odcinku bocznym i pełnoceramiczne w przednim odcinku łuku zębowego. Rozwiązaniem pośrednim mogą być korony porcelanowe na złocie, które mają wyższą estetykę od tych na stali i są jednocześnie alternatywą u osób uczulonych na metale nieszlachetne.

źródło: provital.com.pl

Korony stomatologiczne – wyjątkowa estetyka

Korony stomatologiczne - wyjątkowa estetykaKorony stomatologiczne. Często spotykanym problemem u pacjentów są braki zębowe (miejsca po usuniętych zębach). Odbudowa uszkodzonych lub uzupełnienie brakujących zębów ma duże znaczenie zarówno dla estetyki uzębienia i twarzy ale również dla odtworzenia prawidłowej funkcji żucia.

Korekta kształtu, koloru i ustawienia zębów jest możliwa z zastosowaniem pełnoceramicznych koron i mostów nakładanych na stałe w ustach. Korony stomatologiczne wykonywane są na podstawie techniki CAD/CAM aby uzyskać idealną szczelność. Jednak najważniejszą zaletą tych koron jest wyjątkowa estetyka i przeźroczystość zbliżona do naturalnego szkliwa.

Przywrócenie prawidłowej ilości zębów poprzez wykonanie koron i mostów pozwala zachować sprawne przyswajanie pokamu, ale również eliminuje nieprawidłowe obciążenie własnych zębów, które może prowadzić do recesji dziąsłowych, powstawania nadwrażliwości przyszyjkowej oraz ścierania się zębów.

Leczenie protetyczne w niektórych przypadkach jest częścią leczenia interdyscyplinarnego, obejmującego leczenie dysfunkcji stawów skroniowo-żuchwowych, wad zgryzu oraz chorób dziąseł. Wykonanie estetycznej korony, czy mostu protetycznego jest prawdziwym wyzwaniem dla lekarza, dlatego w naszej praktyce stosujemy precyzyjne, sprawdzone materiały protetyczne oraz starannie dobieramy estetyczny kolor i kształt.

Kiedy zdecydować się na założenie korony dentystycznej?
Istnieje wiele powodów i sytuacji, m.in.:

  • Ząb mógł ulec osłabieniu  przez  wcześniejsze założenie dużej  plomby dentystycznej
  • Kiedy plomba jest przebarwiona, korona powinna poprawić wygląd zęba
  • Jeżeli ząb był leczony kanałowo, korona będzie niezbędna dla ochrony osłabionego zęba
  • W sytuacji, kiedy ulegnie się wypadkowi
  • W celu stabilnego utrzymaniu mostu dentystycznego korony są blokowane w most dentystyczny

 

Z czego zrobione są korony?
Korony stomatologiczne wytwarzane są z różnorodnych materiałów, trwają również badania i testy nad nowymi, bardziej udoskonalonymi materiałami.
Oto kilka z nich dostępnych na rynku:

  • Korony stomatologiczne, porcelanowe na podbudowie ze szlachetnego metalu, jest to główny materiał dla koron. Rdzeń takiej korony stanowi metal szlachetny np. złoto bądź cyrkon. Na tak przygotowaną podbudowę napala się porcelanę.
  • Porcelana: korony stomatologiczne nie są tak wytrzymałe jak korony na podbudowie z metalu szlachetnego, jednakże wyglądają bardzo naturalnie i często używane są na przednie zęby.
  • Porcelana i kompozyt : kombinacja materiału kompozytowego i porcelany. Takie korony mogą wyglądać bardzo naturalnie, jednakże nie są one wytrzymałe jak porcelanowe korony, wsparte na metalu
  • Korona porcelanowa na podbudowie metalowej: standardowa korona na szkielecie metalowym, napalana porcelaną. Najczęściej stosowana rekonstrukcja.

Jak ząb jest przygotowywany pod koronę?
Dentysta przygotuje kształt zęba idealnie pod koronę. To znaczy , że znaczna powierzchnia zęba jest opiłowywana pozostawiając wewnątrz silny rdzeń. Ilość usuniętego zęba zostanie zastąpiona odpowiednio grubą warstwą korony. Kiedy ząb zostanie opiłowany dentysta robi precyzyjny wycisk filaru i zębów sąsiednich. Wycisk zębowy zostanie odesłany do laboratorium wraz z innymi niezbędnymi do wykonania korony stomatologiczne informacjami.

Korony zębowe stosowane w protetyce

Korony zębowe stosowane w protetyce

Korony zębowe to rodzaj odbudowy protetycznej umieszczany na oszlifowanej koronie zęba naturalnego lub w przypadku wcześniejszego leczenia kanałowego na wzmacniającym tkanki naturalne wkładzie koronowo-korzeniowym zamocowanym w kanałach korzeniowych i odbudowującym koronę zęba.

Korony zębowe są na stałe umieszczane w jamie ustnej – w przypadku ich prawidłowego założenia nie ma możliwości zdjęcia ich i usunięcia z ust przez pacjenta i dlatego klasyfikujemy je jako uzupełnienia stałe. Korona stosowana jest do odbudowy pojedynczego zęba, gdy jest on zniszczony lub mocno przebarwiony. Istnieje także możliwość osadzania korony jeżeli w jamie ustnej mamy sam korzeń zębowy i jest on w dobrym stanie – to znaczy nie jest rozchwiany, został przeleczony kanałowo i jest wystarczająco silny, aby móc go obciążyć koroną. Oczywiście wówczas konieczne jest wykonanie wkładu koronowo-korzeniowego, o którym była mowa wcześniej.

Uzupełnienia te produkowane są z różnorodnych materiałów i różnymi metodami, oprócz wykonania ręcznego w ostatnim czasie pojawiły się systemy do wytwarzania koron wspomagane komputerowo – technologia ta zapewnia cyfrowe odwzorowanie warunków panujących w jamie ustnej pacjenta, oraz takie zaprogramowanie maszyny wycinającej koronę z bloczka ceramicznego, że uzyskana w ten sposób praca pasuje idealnie. Niestety uzupełnienia wytwarzane w tym systemie są dość kosztowne. Korony zębowe wykonywane ręcznie przez techników dentystycznych także zapewniają dobra estetykę i jakość użytkowania, są jednak nieco mniej dokładne.

Korony zębowe wykonywane są z różnych materiałów – łączy je jednak kilka cech – są one wytrzymałe i biozgodne, to znaczy w większości przypadków nie wywołują niepożądanego działania na otaczające tkanki. Metale używane w protetyce są zazwyczaj stopami – zapewnia to połączenie cech ich składników, co pozwala na osiągnięcie dużej wytrzymałości mechanicznej (na koronę działają siły żucia) oraz odporność na czynniki zewnętrzne. Jako składniki stopów zastosowanie znalazły metale szlachetne, takie jak złoto, srebro czy platyna, ale stosuje się oprócz nich także chrom i nikiel oraz pallad i tytan, który jest metalem bardzo wytrzymałym. Używane w protetyce stopy metali różnią się pomiędzy sobą składem oraz proporcjami użytych składników. Korony metalowe pomimo swojej trwałości nie wyglądają estetycznie i dlatego wykorzystywane są do odbudowy zębów tylnych, które nie są widoczne w codziennych czynnościach, jak np., mówienie czy uśmiechanie się. Metale stosuje się natomiast chętnie do wykonania podbudowy metalowej na której osadzana jest ceramika lub akryl.

Obecnie na topie używanych materiałów plasują się substancje ceramiczne, takie jak porcelana, czy tlenek cyrkonu. Ich stosowanie związane jest z bardzo dobrym efektem kosmetycznym – dobrze wykonana korona ceramiczna jest praktycznie nie do odróżnienia od zęba naturalnego. Oprócz dwóch poprzednie wymienionych klas materiałów stosowane są materiały złożone nazywane kompozytami, włókna poliwęglanowe, które są bardzo lekkie i wytrzymałe, różnego rodzaju szkła imitujące struktury zębowe a także tworzywa sztuczne, będące związkami celulozy. Do często stosowanych materiałów na korony należy akryl – zapewnia on dość dobry efekt kosmetycznym, ale niestety nie jest on tak dobry, jak w wypadku uzupełnień ceramicznych. U niektórych osób występuje alergia na tą substancję i wówczas stosowanie go u nich w uzupełnieniach jest przeciwwskazane. Zaletą akrylu oprócz lepszej od metalu estetyki jest także jego niska cena.

źródło: http://www.protetyka.eu

Korony zębowe

korony zębowe

korony zębowe

Dentysta stosuje koronę w przypadku rozległego zniszczenia korony zęba, gdy nie jest możliwa odbudowa materiałem kompozytowym, w przypadku nieprawidłowej jego budowy wynikającej z defektów rozwojowych lub przebarwień zęba wykonanie korony zapewnia odbudowę zniszczonych lub przebarwionych tkanek w sposób estetyczny (nie odbiegając wyglądem od pozostałych, własnych zębów), umożliwia w pełni odtworzenie funkcji zęba.

Korony mogą być wykonane z różnych materiałów (np. na podbudowie stalowej, na podbudowie ze złota, pełnoceramiczne)

w zależności od wskazań oraz oczekiwań pacjenta. W przypadku bardzo rozległego zniszczenia tkanek, korony są stosowane bardzo często po wcześniejszym leczeniu kanałowym oraz osadzeniu wkładu koronowo-korzeniowego.

Stomatolog wykonuje odbudowę materiałem kompozytowym w gabinecie stomatologicznym może wiele ryzykować. Może to grozić np. złamaniem zęba w obrębie korzenia, co skutkowało będzie koniecznością usunięcia tego zęba. Aby uniknąć takiej sytuacji a zarazem oszczędzić pozostałe, zdrowe tkanki zaleca się wykonanie pracy typu Inlay/Onlay/Overlay. Jest to uzupełnienie precyzyjne, wykonane  przez stomatologa przy współpracy z technikiem dentystycznym. Zapewnia zachowanie tkanek, w pełni odwzorowuje kształt, kolor i funkcję zęba z przed momentu jego zniszczenia. Nadmierne zniszczenie tkanek zęba uniemożliwia jego wykonanie.

Zęby po leczeniu kanałowym są osłabione i zazwyczaj wymagają wzmocnienia.  Wzmocnienie takie, w postaci wkładu koronowo-korzeniowego,  można wykonać z metalu, złota lub włókna szklanego w zależności od wskazań i oczekiwań pacjenta. Wkład koronowo-korzeniowy osadzony w kanale zapewnia przenoszenie sił na korzeń zęba w sposób fizjologiczny, co zmniejsza ryzyko jego złamania. W przypadku braku korony zęba wzmocnienie takie zapewnia możliwość jej odbudowy (osadzając na nim koronę protetyczną),  gwarantując doskonałą estetykę.

źródło:www.optimdent.pl